Euro-Children VZW

Ja, als het vakantie is, begint het te kriebelen want
dan komen de gastkinderen voor eventjes bij onze (nieuwe) gastgezinnen.

Getuigenis

2010: Een berichtje in het plaatselijke gemeentekrantje van Neerijse. Jeugdherinneringen van een meisje uit de rand van Parijs bij ons thuis als kind. Elke vakantie kwam zij bij ons logeren. Een aantal jaren na elkaar.

Zag ik dit wel zitten om dit met ons gezin ook te doen? Ik besprak het met mijn man en samen overlegden we dit voorstel bij onze kinderen. Ze waren heel nieuwsgierig en we besloten om naar de infonamiddag te gaan. Elk van ons was direct enthousiast.

Het werd een kindje uit Belarus. Vladislau was 8 jaar.Toen, de leeftijd van onze oudste zoon.

De communicatie was moeilijk, maar gaandeweg kregen we een band. Vladislau ging samen met onze twee oudste kinderen op scoutskamp. Raar maar waar, dit hielp om het ijs te doen smelten en taal overbodig te maken. De inside jokes van op kamp gaven nog heel veel naplezier thuis.

‘s Avonds was het altijd moeilijk. Hij had heimwee. In 2010 was telefoneren of skypen nog niet zo evident en was de vertaalapp nog niet bestaande. Google Translate leek een hulp maar ook vaak een bron van hilariteit omwille van onverstaanbare vertalingen.

Na een maand ging hij huiswaarts samen met een cd vol foto’s. Wat was hij trots en wat poseerde hij graag.

Later bleek dat de heimwee heel groot was, waardoor Vladislau verkoos om het daaropvolgende jaar niet meer terug te komen.

Wat nu? We proberen het nog een keer?

Deze keer, in 2011 kwam Martin. Een 9-jarig kereltje uit Slovakije.

Er was direct een match met onze oudste zoon. 2 handen op 1 buik! Allebei houden ze van muziek, sport, lego, strand, zee…..

Waar Jolan was, was ook Martin.

Tijdens zijn verblijf probeerden we zo vaak als mogelijk foto’s en verslagjes door te sturen naar zijn thuisfront. Martin’s mama is een leerkracht Engels in Slovakije en waardoor hij reeds een klein mondje Engels kon. Dit hielp uiteraard in de communicatie.

Al kregen we elke dag les in het slovaaks en verstaat Martin veel van wat we zeggen in het nederlands.

Het is fijn om over culturen heen, ideen uit te wisselen over gewoontes, schoolsysteem, geloven…

We zijn nu 8 jaar verder en Martin komt nog elk jaar terug. In de loop van het jaar skypen we veel. Ondertussen leerden we de broers en ouders kennen. En… volgende zomer draaien we de rollen eens om en gaan wij op vakantie bij hen! We kijken er met zijn allen naar uit. Een hele verrijking voor onze kinderen, te weten dat het anders kan en dat niet alles vanzelfsprekend is.

Het vervolg lees je in de herfst van 2019…